0

HAYDİ SENDE GİT...!

Sana bakarken, hayaller kurardım hep...
Biliyordum, olumsuz vakaydın artık benim için.
Ama yaşamam için seni sevmem gerekirdi...  En azından ben öyle istiyordum...!
Evet!, böyle olmasını isteyen bendim!  Kızıyorum şimdi kendime.
Seni bu kadar çok sevdiğime lanet etmeye başladım. (Ki hayatımda bir tek sen kalmıştın)
Alıştım artık içinde senin olduğun düşleri senden uzakta kurmaya. Gözlerimin içine dalga olsun diye bakmana ve en kötüsü de bittiğini tekrarlayan o acımsız sözlerine...
Tamam bitsin artık!
Sen de git...

0 isyan:

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”