0

--Acı SON--

Leyla mutluydu...
Mecnun kararsız.
Leyla, yeni bir aşka yelken açacağını düşünüyordu...
Mecnun, gerçekten etkilendiğini!
Leyla, onun için ölebilirdi...
Mecnun sadece bir ay onunla ilgilenebilirdi.
İkisi de onların iyiliğini düşündüğümü sanıyorlardı...
Sizde iyilik yaptığımı mı düşünüyorsunuz?
Sanmıyorum...!
Evet aralarını ben yaptım.
Ama dostum için...
Çünkü Leyla'nın gönlü Mecnun'daydı... Bakmazdı bile dostuma!
Onu beklemesini, gün geçtikçe daha fazla acı çekmesini istemiyordum!
Çünkü aynı acıyı bende çekiyordum.
Leyla bir hayır duası etmemişti arkamdan.
Mecnun ise meraklıydı, böyle bir şey yapacağımı beklemiyordu sanırım...
Bu iyiliğimi karşılıksız bırakmayacağını söylüyordu. (yersen)
Sonra Sunrise hakkında bir şeyler geveledi.
Söylediğine bin pişman olsa da, çıkmıştı ağzından bir kere...
Sevindiğimi sanıyordu. Bilmiyordu, farkında değildi hiçbir şeyin!
Onların mutlu sonunu izlerken, bilemezdim ki benimkinin 'acı son' olduğunu....

0 isyan:

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”