0

Ben Ölüyorum Aşkım...!



Bu ilk gidişim değildi... Ama ilk ağlayışımdı. Gözyaşlarımı hicrana vurup, son yalvarışımdı... Kalbim sızlıyor, gözlerim kan torbası ,ağlamaktan acıyor. Dilimde söylemek istemediğim o cümle; 'Ben gidiyorum Aşkım.' İstemesem de bir bir dökülüyor. Yürek ağrısı bir yana dursun, hayatım anlamını kaybediyor.
 Bakışlarım sebepsiz boşluğa dönüyor. Yüzüm aynalara çoktan küstü, bakmaya utanıyor!
Ben gidiyorum aşkım.
Bedenim toprak oluyor. Aşkım bir karanlığa saplanıyor. Öldü bu canım uğruna gözünü bile kırpmıyor. Beyaz kefen vücudumda, kara toprak avuçlarıma indi. Bir gram bile acıtmıyor. 
 Senden gidiyorum ya, hiçbir şey beni mutlu edemiyor... Aşk acısı beni her kelimede kahrediyor. Şarkılar bir bir hüznü üzerime salıyor. 
YOKLUĞUNDA BU KALP MAHVOLUYOR... 
 Ama ben yine de gidiyorum aşkım... Mutluluğu sana bırakıp, ben ölüyorum aşkım!



0 isyan:

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”