1

mutluluk nerede ?


''Sanmayın ki mutluluk içinde hüzün barındırmıyor... Sadece insan belli bir sabrın zirvesine ulaştığında; küçük şeylerde mutlu olmayı öğreniyor o kadar...!'

 Nereden ve nasıl başlayacağımı, içimde biriken onca duygu selini yazıya nasıl dökeceğimi bilmiyorum aslında...  Mutlu olmak için bir çok sebebim olmasına rağmen, neden odama her girdiğimde gözyaşlarıma hakim olamadığımı da bilmiyorum...
 Hüzünle doğdum, hüzünle yaşadım ve hüzünle gideceğim bu hayattan... 
 Şimdi siz kalkmış kalbimi kırmak için çabalıyorsunuz...!
 Yanlış...
 Ortada kırılacak bir kalp yok. 

 Zaman unutturmaz yaşanan acıları, sadece üstünü örter. 

''Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta…
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.''



birde şu var; beni kendinizle karıştırmayın rica ediyorum...
Bitirdiklerimin adını bile anmayı sevmem...

1 isyan:

Dayatılanla Yaşayan

hedefim olan bitiş çizgisine her vardığımı sandığımda bir yarış daha olduğunu farkettim.. yaradan bitirene kadar daha çok yarışlar var olduğunu kabullendim.. bu yarışlarda kimi rakiplerim tükendi gitti.. kimi benimle halen yarışmakta.. ama o tükenip gidenler sayesinde bizler bitiş çizgisine hep vardık..

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”