şunu unutmayalım ki 'yaşamak gerek; ölmek için...!'

2 isyan:

Hatice

öğrendim ki hep kaldığı yerden devam eden dostum hasta... Üzüntüm onun yanında olmama izin vermemesi ama yine ben biliyorum ki o güçlü, iradeli hayat dolu dostum o kötü hastalığı hemencecik yenecek.

Dostum,
İnsanlardan uzun zaman önce umudunu kesmiş, onlardan bir şey beklememeye karar vermiştin.
'Ateş yakar, su boğar, insan anlamaz' diyorsun yine biliyorum. Evet kimse anlamaz aslında ellerinin neden titrediğini.
Sen hep yanımdaydın, benim gideceğimi mi sanıyorsn?
ben vardım varım hep var olacağım.
gözlerin kararıyorsa ışığın olurum. düşmekten korkuyorsan been tutarım. yüzün solarsa avon halleder :), bak her halta gülmeyi sen öğrettin bana görüyon dimi.
:(

Sevgi

gülümsedim. :)

seni seviyor bu beden gerisi mühim değil :)

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”