0

En kötüsüde sen ağlarken kaybolan sevdiklerin...



Aslında kanmamıştım, onlar beni kandırdıklarını sanıyorlardı.. Yanılgı insanın doğasında var..
Yaşadığım her şeyi yaşamak istediğim için yaşadım...




Galiba tek sorun geçmişten kalan; kanayan yaram. 
Öylesine değil, ölesiye seviyorduk. Evet bu sefer giden ben oldum. Neden mi? Neyse. 


Sanırım biraz yağmura ihtiyacım var. 

0 isyan:

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”