Risk aldım.
Kumar oynadım.
Kaybettim.
Hayat rahat durmayacak...
  Ruhumun iç çekişlerini duyabiliyorum, hıçkıra hıçkıra ağlıyor sanki. Derin bir sessizliğe bürünüyor sonra. Haykırıyor yavaş yavaş susarak. Neyi çok önemsersen, onunla sınanırsın.
Hayat rahat durmaz, durmayacak. Ne var, ne yok alacak elinden. Doymayacak hiçbir zaman.
Sonunda bırakacak ama, acıdığı için değil; alacak pek bir şeyi kalmadığı için...
Kefenin ve mezarının başında bitmiş bir kaç ottan başka....

0 isyan:

“Ve mutluluk bir kibrit çöpü.
Artık ne kadar yanarsa…”